Emperyalizme direnmek için gerekli ekonomik, hukuksal, kültürel önlemleri alan, çağdaş medeniyetle seviyesini aşmaya çalışan ve Altı Ok ilkelerini savunan kimseye Kemalist denir. Kemalist biri kendini Atatürkçü olarak ifade edebilir. Yalnız Atatürkçü kavramı esnektir. Emperyalizme direnmeyi, bağımsızlığı esas alan, Altı Ok’u kabul etmekle beraber farklı yorumlayan kimse kendini Atatürkçü olarak tanımlayabilir.

Bugün bu iki kavramın kullanımı arasındaki farklılık milleti birleştirmek bakımından önemlidir. Daha önce Kemalist ve Atatürkçü kavramları birbirinin yerine kullanırken bu sebeple bugün Atatürkçü/Atatürkçülük kavramlarının kullanım alanı genişlemiştir. Ahmet Taner Kışlalı, 1980 önce bu ki kavramın birbirinin yerine kullanıldığını belirtmekle birlikte seksen darbesini yapanların Atatürkçülük adına Atatürk’ün ilkelerinin içeriğini boşaltması nedeniyle “Atatürkçülük yıprandı, Kemalizm’i kullanalım” demişti; ancak seksenli yıllardan bugüne de bu durum değişti.

Siyasal partilerin taraftarı olan kişiler kendini Atatürkçü olarak tanımlamaktadır. Dolayısıyla Atatürkçü kavramı milletimizin daha geniş kesimince sahiplenildiği için milletimizi Altı Ok etrafında birleştirmek daha olanaklıdır. Kişi kendini Kemalist değil ama Atatürkçü görebilir.  Bir dindar muhafazakar, sosyal demokrat, sosyalist kendini Atatürkçü sayabilmektedir. Bu kişilere iki kavramın farklılığını anlatarak Kemalist olmaya zorlamak olanaklı olmadığına göre Atatürkçü olmanın gereğine davet etmek daha anlamlıdır. Önemli olan emperyalizme karşı mücadeleyi esas almasıdır.

Bugün Kemalist Atatürkçü’ye, Atatürkçü Kemalist’e soğuk bakabilmektedir. Örneğin bir Kemalist, aynı zaman da kendini sosyal demokrat olarak adlandırabilen bir Atatürkçü’nün, Atatürkçü olamayacağını belirtmektedir. Fikri düzeyinde sosyal demokrasi ile Kemalizm’in farkını anlatmasında sorun yoktur amade bunu eyleme dökerek yan yana gözükmekten kaçınıyorsa hatadır. Çünkü belirttiğimiz gibi aslolan emperyalizme tavırdır. Bağımsızlıkçı tavır alıyorsa kendini nasıl tanımladığı fikri düzeyde bir dostça tartışma konusu olarak kalmalıdır.

İlle de birbirlerini net olarak tanımlamaya davet etmek dayatma olarak anlaşılarak mücadeleyi böler. Emperyalizm işbirlikçilerinin aradığı da Atatürkçülerin kavram karmaşası içinde bölünmeleridir. Bunun dışında Kemalist veya Atatürkçü görünüp emperyalizm işbirlikçiğini Atatürk’ün sözleri üzerinden meşru göstermeye çalışanlar vardır. Mücadele asıl bunlara karşı yapılmalıdır. Antiemperyalist cephede kafa karışıklığı yapanlar bunlardır. Çeşitli dernek, sendika, parti, gazete ve benzeri için de hem Atatürk’e sevgilerini belirtirler hem de bilmeden veya kasti emperyalizmin işine gelen söylemlerine Atatürk’ü alet ederler. Saf olanları uyarmak, kasti olanları teşhir etmek gerekir.